Moerasandoorn

Moerasandoorn – Stachys palustris

Lipbloemenfamilie (Lamiaceae)

 

De Moerasandoorn heeft purperen soms witte lipbloemen, een behaarde en vierkante holle stengel en sterk behaarde getande bladeren en wordt 60-80 cm hoog. De plant groeit veelal op vochtige grond en verspreidt zich door zijn wortelstok, waar aan het einde witte knolletjes zitten. Deze knolletjes (vergelijkbaar met aardappelen) werden vroeger gegeten.

De bloemen hebben een aromatische geur en bloeien van juni tot oktober. Ze geven een onaangename geur bij kneuzing.
Bijen en hommels komen op de bloemen van de Andoorn af voor de nectar en stuifmeel.
Vroeger werd de plant gebruikt als geneesmiddel voor sneden en wonden. De bladeren worden daarbij gekneusd en op de wond gelegd. De bladeren hebben n.l. ontsmettende eigenschappen. Ook werd de wortel gebruikt voor oppervlaktebehandeling bij kneuzingen.

Gebruik
De bloeiende toppen kun je eten net als van de Bosandoorn.
De bladeren hebben ontsmettende eigenschappen en worden al eeuwenlang gebruikt voor het verbinden van wonden en om het bloeden te stoppen.
De wortelstokken kunnen als asperges gegeten worden en hebben een zachte en aangename smaak.

Clementine Bergfeld

Kruidengeneeskunde wil vooral de aanwezige natuurlijke genezende kracht van mens of dier stimuleren om het evenwicht van lichaam en geest te herstellen.

Naast de kruidengeneeskunde kan ik je ook via coaching of counseling ondersteunen.

Met regelmaat organiseer ik kruidenwandelingen, kinderworkshops, kruidencursussen, kruidenworkshops en organiseer en geef ik lezingen.
Op deze website kruidengeneeskunde.eu kan je heel veel informatie vinden.

Mocht je nog vragen hebben dan hoor ik het graag.

Hartelijke groet

Clementine Bergfeld

Geef een reactie